91ماه گذشت و هنوز دلمان تنگ است...

میترای عزیزمان...

می ترسیم آنقدر نیایی که

خاک چشمهایمان را ببندد و دیگر لمس رویایت را هم از دست بدهیم .

بعد از تو جمع و فرد را خط زدیم تا حضوری جز رویای تو در این سطرها

نباشد.......

برایت نامه ها ی محرمانه زیادی نوشته ایم که نمیدانیم آنها را بر بال کدام قاصدک ببندیم تا

چشمهایت را عطرآگین دلتنگیهامان کند...

از صفورا و فیمی

به یاد و نام میترا نادمی نصاری ...